و اميد بيافتن در دلش افتد . و در حديث عبد اللّه « التمائم و الرقى من الشرك » گفته : تمائم : مهره‌ها است كه عرب بكودكان خود مىآويختند كه چشم نخورند و اسلام آن را باطل كرد . و شرك دانست چون ميخواستند با آن مقدر خدا را دفع كنند و ديگرى را اثر بخش دانند و در حديث عبد اللّه است كه توله از شرك است و آن جادو و چيزيست كه زن را نزد شوهر خود محبوب سازد ، اثر خواستن از آن در برابر تقدير خدا شرك است . 12 - در شهاب كه پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله و سلم پيغمبر فرمود : دعا اثر ندارد جز از زهر يا چشم زدن در ضوء گفته : در اين سخن اشاره دارد بدان چه زنان عرب دعوى داشتند از بريدن زن و شوهر با وردهائى كه زن رود مرده را بخنده مياورد و فرمود : ورد اثر ندارد جز در چشم زخم كه از چيزى خوشش آيد و خدا دنبال آن آن را دگرگون سازد بر اثر چشم بيننده و خوش آمد او تا دليل شود كه آنچه در دنيا است بقائى ندارد و نعمتش زائل مىشود . و آنچه گفتند كه چشم زن به چيزى نگرد و پرتو ديدش در آن اثر كند پذيرا نيست زيرا ، ميدانيم پرتو لطيف در آهن و سنگ اثر نتواند و نه جز آنها بلكه همه اينها كار خداست بر سبيل لطف و آگهى باينكه نعمت دنيا زوال پذير است و دعائى كه در آن نام خدا تعالى يا نام رسولش يا آيه‌اى از قرآنست درمان آنست ، و هم از زهر جانوران گزنده كه شد نيست ، و جز آنها نيرنگها است كه بوسيله آن مال مردم را ميگيرند . و مقصود اين نيست كه ورد و دعاى حق درمان دردها نباشد بلكه مقصود اين است كه رقيه در اين دو چيز اثر كامل دارد چنانچه مقصود از قول او ( ص ) « لا سيف الا ذو الفقار » نفى شمشير كامل است و روايت است كه مردى نزد پيغمبر خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم آمد و گفت يا رسول اللَّه چه كشيدم از كژدمى كه ديشبم گزيد : فرمود : هلا اگر سر شب گفته بودى « پناه برم بكلمه‌هاى تمام خدا از شر آنچه آفريده » به تو زيانى نداشت و از ابن عباس است كه گفت رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم بما ياد داد كه بگوئيم براى همه